Tommeke achterna

Last modified date

Ik ben blij dat ik dit nog kan typen, want ik dacht deze morgen dat ik het bijltje erbij ging neerleggen…
Goh goh, dit verdient echt wel de subcategorie ‘sensatie’ op onze blog.

DUS…

Deze morgen ontwaakten we bij de eerste babykreetjes van zoonlief. Het was bijna 7uur, dus zijn fleske werd zonder morren klaargemaakt. dus Gianni werd het bed uitgeshot om een flesje te halen ferm tegen zijn zin.
(ahja, want ik ben gisteren ‘uitgeweest’ en verdiende die extra minuten in bed)
Zoonlief werd erbij gehaald, kreeg zijn flesje bij ons in bed, net als dochterlief die er eventjes later ook gezellig kwam bijliggen.
Nogal sensationeel hĂ©? 😉

Ik heb me voorgenomen om elke week te gaan markten, want de prijzen zijn er toch wel schappelijker (en de groenten verser) dan in de supermarkten. Het is mooi weer, de ochtendstond heeft goud in de mond, en Tine die-eet! DE fiets werd dus afgestoft. Mijn poepsjieke megadure sportfiets die al 2 jaar in de garage staat te verstoffen… Shame on me. I know emo:mondlinks2

Oorband over de oren, zonnebril op de neus en jammergenoeg de mp3-player vergeten maar kom, ik was klaar voor de 5km rit naar Ieper!
Het is wel leuk, zo vroeg in de ochtend fietsen. Er is niet veel trafiek, de vogeltjes fluiten vrolijk en de zon komt piepen. Ik was dan ook in mijn nopjes!

Maar….
Ik zag ze al van ver staan: 2 louche types die overduidelijk uit de nachtclub in deze straat kwamen. Ze stonden te liften, ieder aan Ă©Ă©n kant van de weg.
Niet kijken maar doorrijden is mijn manier van doen bij dergelijke situaties.
Ik fiets de rechtse kerel voorbij, die kijkt mij met vlammende ogen aan EN STAMPT MIJ BIJNA VAN MIJN FIETS! Die wou er dus zonder twijfel met mijn fiets vandoor. Ik kon mij nipt rechthouden en deed een Tommeke Boonen, trillend van angst. De creepy kerel met halflang zwart haar dat tegen zijn kop plakte en donkere (drugsverslaafde) ogen zette het ook op een sprinten. Man man man…
En ik die dacht dat Vlamertinge een zorgenloos,misdaadvrij dorpje was!

cartoon-amd

Ik durfde dus niet meer terug naar huis langs deze weg, en stond toch wel bleitend van de schrik (na een lange sprint) op de markt in Ieper. emo:fatty-too_sad
Gianni lag nog in bed (ahja met die baby’s) dus belde ik mijn moeder op. Die zorgde ervoor dat ik weer kalmeerde en wees mij op een alternatieve route.
Het werd dus niet: Ieper-Vlamertinge maar toch wel: Ieper-Brielen-Vlamertinge.

Gianni vond dat ik de politie moest bellen, maar daar dacht ik helemaal niet aan op dat moment. Ik zag mezelf al in de krant staan, “vermoord voor fiets”. emo:fatty-confuse
Straks eens kijken of ik er geen blauwe plekken aan overhield.

Om mezelf te belonen voor het overleven van een fietsaanval, kocht ik trouwens lekkere verse Belgische aardbeitjes die ik op de terugweg opsnoepte.

tine

3 Responses

  1. Mor allĂ© gij…ik krijg er al benauwd van…ik ging toch ook de politie gebeld hebben hoor!!!! Die wil je toch geen twee keer tegenkomen, toch?

    Hopelijk al wat bekomen van de schrik?

  2. Djeeeeeeeeeezes man, kom dat tegen!
    Tis tijd daze de boel daar sluiten vind ik! Het is daar al ieder weekend iets geweest!
    Da zit daar vol met van die louche types…
    Chance dat je conditie nog goed zit!
    Ewel merci wi zeg…

  3. mo vent toch, sjanse dat die cafĂ© tijdens de week niet open is, want anders zou ik Robbe die daar moet passeren met z’n fiets naar school dit niet meer laten doen! Wat moet een kind dan reageren?

Geef een reactie